Praca przedstawia wyniki badań nad dodawaniem polistyrenu sulfonowanego, pochodzącego z wyrzuconych plastikowych kubków, jako dodatku do zapraw murarskich. Przeanalizowano zaprawy o zawartości polistyrenu wynoszącej 0,0; 0,2; 0,6; 1,0 i 1,4% w stosunku do masy cementu. Zastosowano cement Portland CPV - ARI i piasek plukany w proporcji 1:4 w masie. Aby ocenic wplyw dodatku polistyrenu na wlaściwości zapraw, określono wskaźnik konsystencji, retencji i absorpcji wody, wskaźnik porowatości, modul sprężystości statycznej, wytrzymalośc na ściskanie, wytrzymalośc na zginanie i potencjalną przyczepnośc przy zginaniu. W porównaniu z zaprawą bez dodatku, zaprawa modyfikowana wykazala wzrost przyczepności przy rozciąganiu, wytrzymalości na rozciąganie przy zginaniu, porowatości, konsystencji, absorpcji i retencji wody. Jednak wzrost zawartości polistyrenu sulfonowanego prowadzi do zmniejszenia modulu sprężystości, gęstości i absorpcji wody przez kapilarnośc, co może wskazywac, że wzrost liczby porów w zaprawie nie powoduje ich wzajemnej komunikacji, a warstwa polimerowa przyczynia się do poprawy wlaściwości mechanicznych.