Poszukiwanie ulepszeń w procesie obróbki skrawaniem jest coraz częstsze, zwlaszcza w odniesieniu do końcowych procedur cięcia i obróbki skrawaniem, takich jak szlifowanie. Wynika to z faktu, że w większości przypadków techniki te są odpowiedzialne za zagwarantowanie pożądanych parametrów produktu końcowego, takich jak tolerancje wymiarowe i geometryczne, a także inne zmienne wyjściowe, takie jak chropowatośc przedmiotu obrabianego i zużycie ściernicy. W szczególności w dziedzinie szlifowania poczyniono znaczne postępy w rozwoju metod obciągania ściernic i smarowania-chlodzenia. Jednak caly ten postęp zostal osiągnięty tylko w odniesieniu do cięcia ciąglego. W tym sensie konieczne jest zbadanie wszystkich tych parametrów w procesie szlifowania przerywanego (przedmiot obrabiany z rowkami), ponieważ niewiele wiedzy i / lub badań zostalo opracowanych w tym zakresie, ponieważ w oficjalnej literaturze nie znaleziono żadnych materialów, z wyjątkiem tych, w których ściernica jest uchwytem rowków.