W ciągu ostatnich czterdziestu lat program nauczania historii przeszedl znaczące zmiany. Nastąpila zmiana w dydaktyce w ramach struktury dyscyplin uniwersyteckich i ekspansja historii kultury. Pojęcie edukacji zostalo rozszerzone o edukację historyczną, polityczną i kulturalną. Nauczanie ogólne stalo się nauczaniem specjalistycznym z centralnym czynnikiem "treści". Historia jako przedmiot jest instytucjonalnie przypisana do różnych dyscyplin, takich jak instytuty nauk pedagogicznych / kolegia nauczycielskie, historia i odrębne wydzialy / instytuty, takie jak historia kultury i historia kościola. Zmiany strukturalne i ich zakres wynikają z rozwoju sensu edukacji, w którym dziś uczniowie/studenci są zaangażowani w ksztaltowanie znaczenia, należy zwrócic uwagę na polączone podręczniki i zeszyty cwiczeń, pracę źródlową z interpretacją źródel, pracę projektową z wlasnymi celami uczniów i rozszerzonymi kompetencjami kultury historycznej - nie tylko nauczycieli w klasie, ale także edukatorów w edukacji archiwalnej, muzealnej i miejsc pamięci.