Bada zasady i znaczenie kliniczne dokladnego rejestrowania relacji międzyzębowych - relacji przestrzennych między górną i dolną szczęką. Obejmuje kluczowe pojęcia, takie jak relacja centryczna (CR) i okluzja centryczna (CO), a także opisuje rolę anatomii stawu skroniowo-żuchwowego, mięśni i ruchów żuchwy. Różne techniki rejestracji i materialy (np. woski, ZOE, elastomery) są oceniane pod kątem ich precyzji. Literatura podkreśla potrzebę powtarzalnego i funkcjonalnego CR, szczególnie w protetyce, protezach i implantach. Badanie kladzie nacisk na staranny dobór techniki i umiejętności operatora w celu uzyskania optymalnych wyników w uzupelnieniach protetycznych.