Przepisy prawa karnego w Indiach stanowią trzon systemu prawnego, którego zadaniem jest utrzymywanie porządku publicznego, wymierzanie sprawiedliwości i powstrzymywanie bezprawnych zachowań. Zakorzenione glównie w Indyjskim Kodeksie Karnym (IPC) z 1860 r., przepisy te definiują przestępstwa, określają kary i konsekwencje prawne zachowań przestępczych. Uzupelnione różnymi specjalnymi ustawami, takimi jak ustawa o zapobieganiu korupcji, ustawa POCSO i ustawa o technologiach informacyjnych, ramy są zarówno kompleksowe, jak i dynamiczne, odnosząc się do tradycyjnych przestępstw, takich jak kradzież i morderstwo, a także pojawiających się zagrożeń, takich jak cyberprzestępczośc i oszustwa finansowe. Zasady actus reus (winny czynu) i mens rea (winny umyslu) stanowią podstawę odpowiedzialności karnej, zapewniając sprawiedliwośc i proporcjonalnośc w egzekwowaniu prawa. Wymiar proceduralny indyjskiego prawa karnego reguluje Kodeks postępowania karnego (CrPC) z 1973 r., który określa procesy dochodzenia, aresztowania, procesu, zwolnienia za kaucją i apelacji. Określa on role i obowiązki organów ścigania, prokuratorów i sądownictwa, jednocześnie chroniąc prawa oskarżonych i ofiar. Kluczowe procedury, takie jak raport pierwszej informacji (FIR), przesluchanie w areszcie