Tradycyjnie przed wszczepieniem implantów stomatologicznych usuwano uszkodzone zęby, a gniazda po ekstrakcji pozostawiano do wygojenia, czekając 3-4 miesiące. Ta metoda wszczepiania implantów narażala pacjentów na więcej interwencji chirurgicznych, a obciążenie implantu bylo opóźnione do czasu konwencjonalnego okresu gojenia, aby umożliwic osteointegrację. Z tego powodu koncepcja ta zostala zakwestionowana w ciągu ostatniej dekady, co mialo na celu zmniejszenie liczby zabiegów chirurgicznych, a tym samym skrócenie okresu leczenia. W związku z tym opracowano nowy protokól, koncepcję natychmiastowej implantacji. Implantację można podzielic na natychmiastową, opóźnioną i opóźnioną. Implantacja natychmiastowa polega na wprowadzeniu implantu do pustego zębodolu, gdy blona śluzowa jest otwarta, zwykle natychmiast lub zaledwie kilka dni po ekstrakcji zęba. Idealny scenariusz obejmuje atraumatyczną ekstrakcję, stabilizację implantu w granicach przygotowanego gniazda ekstrakcji, tak aby mial maksymalny kontakt ze świeżo przygotowaną kością, umieszczenie implantu pod odpowiednim kątem, pierwotne zamknięcie plata chirurgicznego, lagodne gojenie i odbudowę za pomocą funkcjonalnej protezy.