Przez ponad trzy stulecia niewolnictwo afrykańskie utrzymywalo się w Brazylii, ksztaltując stosunki spoleczne w tym kraju. Po zniesieniu niewolnictwa, dyskurs wytworzony przez elity intelektualne kraju, oparty na micie demokracji rasowej, zamaskowal sytuację ucisku, w której czarna populacja Brazylii żyje do dziś. Nauczanie historii w szkolach, które przedstawia się jako wyzwalające, często przyczynialo się do podtrzymywania uprzedzeń. Opierając się na teorii Gramsciego i Jorna Rüsena, Henrique Ferreira Pacini ujawnia sprzeczności między szkolnym programem nauczania historii opartym na liberalnym europocentryzmie a nowymi narracjami wprowadzonymi przez brazylijskie ustawodawstwo dotyczące stosunków etniczno-rasowych.