Terapie niebiologiczne są przydatne w luszczycy w leczeniu przerywanym, rotacyjnym lub skojarzonym oraz w leczeniu luszczycy "trudnej do leczenia", u pacjentów z minimalnymi zmianami chorobowymi lub którzy osiągnęli zalecaną dawkę skumulowaną lub u których wystąpily dzialania niepożądane/nietolerancja na konwencjonalne leki, lub w przypadkach, gdy choroby wspólistniejące stanowią nietypowe wyzwania. Metotreksat, cyklosporyna, acitretyna, smola, antralina, kortykosteroidy lub maści z kalcypotriolem oraz fototerapia są dobrze ugruntowane w leczeniu luszczycy. Hydroksykarbamid, azatiopryna, leflunomid, mykofenolan mofetylu, izotretynoina, fumaran, inhibitory kalcyneuryny, agoniści receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów, statyny, pentoksyfilina, sulfasalazyna, kolchicyna lub różne metody fizyczne są często wymieniane jako terapie niestandardowe. Będą one nadal odgrywac ważną rolę, dopóki nie pojawi się niedroga, bezpieczna, skuteczna i powodująca remisję terapia.