Konstrukcja jednostki w nowoczesności odnosi się do historycznego i kulturowego procesu, który przeksztalca pojęcie osobistej tożsamości i autonomii. Począwszy od renesansu i oświecenia, podkreśla się rozum, wolnośc i prawo jednostki do definiowania wlasnego przeznaczenia. W tym okresie następuje przesunięcie punktu ciężkości ze spoleczności na jednostkę, promując idealy takie jak wyrażanie siebie i dążenie do szczęścia.Nowoczesnośc jest również naznaczona industrializacją i urbanizmem, które zmieniają tradycyjne struktury spoleczne i zachęcają do mobilności spolecznej. Proces ten nie jest jednak pozbawiony napięc, ponieważ indywidualnośc często zderza się z normami spolecznymi i zbiorowymi oczekiwaniami. Przez caly ten czas rozwijane są koncepcje psychologiczne i filozoficzne, które badają podmiotowośc i tożsamośc, wplywając na sposób, w jaki ludzie postrzegają siebie i innych.Krótko mówiąc, konstrukcja jednostki w nowoczesności odzwierciedla zlożoną i wieloaspektową ewolucję, w której celebruje się osobistą autonomię, ale także stawia czola wyzwaniom w ciągle zmieniającym się świecie.