Przez ponad pięcdziesiąt lat ponadczasowe dramaty Szekspira glęboko rezonowaly z irackimi dramaturgami. To przelomowe studium zaglębia się w cztery kluczowe irackie adaptacje, porównując je z oryginalami Szekspira, aby ujawnic unikalny dialog kulturowy. Pokazuje, w jaki sposób iraccy pisarze wykorzystywali teksty Szekspira jako potężne zwierciadla, odzwierciedlające ich wlasne burzliwe krajobrazy spoleczne i polityczne - zarówno przed, jak i po inwazji w 2003 roku. Skupiając się na Hamlecie Fogeta (1991) i Sedrze (1999) z czasów przed inwazją oraz Romeo i Julii w Bagdadzie (2012) i Kobietach ISIS Szekspira (2020) powstalych po niej, książka skrupulatnie analizuje transformacyjną moc adaptacji. Stosując teorię Lindy Hutcheon, w szczególności kluczowe pytanie "Dlaczego?", bada spoleczne, etyczne, kulturowe i polityczne sily, które sklaniają irackich pisarzy do ponownego wyobrażenia sobie Barda. Książka odkrywa uderzającą ewolucję adaptacje sprzed 2003 roku często ukrywaly krytykę w mroku, podczas gdy te powstale po inwazji są zaskakująco bezpośrednie.