Niniejszy artykul porusza kwestie związane z muzyką glitch, gatunkiem związanym z estetyką blędu, który pojawil się w latach 90. ubieglego wieku. Jest on podzielony na dwa punkty: w pierwszym, badania rozpoczynają się od wstępnych definicji glitch i muzyki glitch, starając się nakreślic ogólny kontekst, w którym gatunek ten się rozwinąl. Podnosimy również konceptualne pytania dotyczące "blędu", starając się wskazac wykorzystanie blędu jako estetyki w muzyce. W drugiej części pokazujemy trzy różne podejścia do glitchu u trzech różnych kompozytorów: Yasunao Tone, Oval i Alva Noto. Wreszcie, praca ta ma na celu otwarcie nowych dyskusji na temat tego, czym jest gatunek muzyki glitch i co obejmuje.