Wizerunki o charakterze seksualnym byly i nadal są jedną z najczęstszych cech segmentacji stosowanej w kulturze konsumpcyjnej, a w szczególności przez reklamodawców. Jeśli spektakularne przedstawianie kobiet w celu zaspokojenia męskiej skopofilii jest modne od wieków, to wykorzystanie skąpo lub sugestywnie ubranych mężczyzn do promowania produktów stalo się ostatnio przedmiotem konsumpcji glównego nurtu. Co ciekawe, zmyslowy model męski ma biseksualny urok i ma przyciągac zarówno mężczyzn, jak i kobiety, konsumentów heteroseksualnych i homoseksualnych. Jest to próba wizualnej i kulturowej interpretacji seksualizowanego przedstawiania męskiego ciala, zwlaszcza w postaci manekinów, aby zrozumiec, w jaki sposób mężczyźni zostali przeksztalceni z tego, co Laura Mulvey nazwala "nosicielem spojrzenia" w "nosiciela ciala". Biorąc pod uwagę rolę kultury w ksztaltowaniu cial i odnosząc się do debat na temat uprzedmiotowienia męskiego ciala, postanowilem zbadac sposoby, w jakie konsumpcjonizm manipuluje kulturową konstrukcją ciala, co w konsekwencji prowadzi do "śmierci ciala", której ostatecznym rezultatem jest manekin - zjawisko sugerujące przejście i/lub transformację "czlowieka".