Akcelerator cząstek to urządzenie wykorzystujące pola elektromagnetyczne do rozpędzania naladowanych cząstek do dużych prędkości i utrzymywania ich w dobrze zdefiniowanych wiązkach.Istnieją dwie podstawowe klasy akceleratorów, znane jako akceleratory elektrostatyczne i akceleratory pola oscylacyjnego. Akceleratory elektrostatyczne i oscylacyjne. Akceleratory elektrostatyczne wykorzystują statyczne pole elektryczne do przyspieszania cząstek. Maloskalowym przykladem tej klasy jest kineskop w zwyklym starym telewizorze. Innymi przykladami są generator Cockcrifta-Waltona i generator van de Graaffa. Osiągalna energia kinetyczna cząstek w tych urządzeniach jest ograniczona przez przebicie elektryczne. Pole oscylacyjne i akceleratory, z drugiej strony, wykorzystują pola elektromagnetyczne o częstotliwości radiowej i ciecumvent problem awarii. Ta klasa, która zostala po raz pierwszy opracowana w latach dwudziestych XX wieku, jest podstawą wszystkich nowoczesnych koncepcji akceleratorów i urządzeń na dużą skalę. Rolf-Wideroe, Gustav Ising, Leo Szilard, Donald Kerst i Ernest Lawrence są uważani za pionierów w tej dziedzinie, opracowując i budując pierwsze dzialające liniowe akceleratory cząstek, betatorn i cyklotron.